هر کس به طریقی دل ما میشکند بیگانه جدا دوست جدا میشکند

سلام   سلام به تو ......سلام به تو که یک روز ......

نمیدونم چی بگم  شاید تقصیر من بود  شایدم  بازی سرنوشت

هرچی که  بود   ولی بد زخمی رو رو قلبم گذاشت  زخمی که شاید همیشه رنجم بده

امروز بعد از مدت ها اومدم تا  آخرین آپ وبلاگمو کنم و وبلاگ نویسی رو واسه ی همیشه بذارم کنار   

خیلی واسم سخته  آخه لحظه به لحظه خاطرات جلوی چشمام ظاهر میشن ..

نمیدونم بتونم طاقت بیارم یا نه ولی . . .  

دوباره بغضم شکست    صورتم غرق اشک شده  

 برای همیشه خدا حافظ . . . . . . . .   

به جز مداد سفيد...

هيچ كسي به او كار نمي داد...

همه مي گفتند:{تو به هيچ دردي نمي خوري}...

يك شب كه مداد رنگي ها...

توي سياهي كاغذ گم شده بودند...

مداد سفيد تا صبح كار كرد...

ماه كشيد...

مهتاب كشيد...

و آنقدر ستاره كشيد كه كوچك وكوچك و كوچك تر شد...

صبح توي جعبه ي مداد رنگي...

جاي خالي او...

با هيچ رنگي پر نشد

         

 

 

دلم هوايت را كرده

كاش بودي

و باهمه خستگيها مي خنديديم ...

تو مي داني دلم بهانه چه چيز را مي گيرد

ذره ذره وجودم پر از بهانه است

بهانه نبودنت

من از اين همه تنهايي خسته ام

چرا با من حرف نمي زني ؟

چرا نيستي ؟

تو كجايي؟

چرا ديگر برايم نمي نويسي ؟

سخته چقدر دوری تو ٬سخته چقدر نبودنت٬ خالیه جای تو هنوز ٬ اما میاد عطر تنت... خورشید و ماه و ستاره ها رو با تو دوست دارم٬ ابرای آسمونو بارونو با تو دوست دارم٬ دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم کنی٬ دوست دارم سپیده دم با بوسه بیدارم کنی همه ی عمرمو با تو سر کنم بازم کمه٬بازم کمه٬ لحظه لحظه هامو از تو پر کنم بازم کمه٬بازم کمه٬ اگه فردا رو می خوام برای با تو بودنه٬بازم کمه، بازم کمه ، منتظرتم٬بیا دیگه ٬بیا و واسه ی همیشه پیشم بمون٬

مانده ام در کوچه هایه بیکسی

سنگ قبرم را نمیسازد کسی

مردم و خاکسترم را باد برد

بهترین یارم مرا از یاد برد.